Het gebedsexperiment
Het zou een leuk experiment zijn om eens een paar dagen lang niets te eten van wat je zelf in huis gehaald hebt, maar God te vragen of Hij op wonderbaarlijke wijze wil voorzien in je voedsel. En dan kijken of we net zo onverschillig en ongeïnteresseerd reageren als blijkt dat we geen eten hebben, als dat we deden toen we ontdekten dat onze boze buurman Jezus nog steeds niet had leren kennen – ondanks al onze vrome gebeden voor hem. Stiekem denk ik dat we de gebeden voor onszelf veel belangrijker vinden dan de gebeden die we doen voor anderen (in het bijzonder natuurlijk de mensen die we toch al niet echt mogen). Maar dat zijn natuurlijk alleen maar de stiekeme, jeugdige gedachten van een pubertje – niet teveel aandacht aan besteden dus.
Andere posts:
Waarom bidden niet werkt (en saai is)
Hoe weet je of een ervaring van God komt?
Kan de duivel onze gedachten lezen?
