Wat als je oog in oog staat met de Schepper?
Wanneer je uit alle macht argumenten tegen het christelijk geloof zoekt zal je die vast en zeker vinden. Vind je ze niet in de theologie of filosofie, dan wel in de levens van de christenen. Want hun praatjes zijn mooi, hun daden deugen niet! Toch? En hier zit een groot gevaar. Er is in dit heelal maar één ziel van wie jij echt weet wat er in hem speelt – die van jezelf. Eigenlijk komt het erop neer dat je hier alleen bent met God. Alle anderen doen er niet toe. Het gaat erom wat jij kiest. Je komt er misschien ogenschijnlijk gemakkelijk vanaf door te zeggen dat het christendom niet waar is, omdat anders ‘die christenen’ het wel meer uit zouden leven – maar daar help je jezelf niet mee. Er is maar één lot over wie jij werkelijk kunt beslissen, en dat is dat van jezelf.
Hoeveel is jouw gepraat over ‘de ander’ waard op het moment dat je zelf oog in oog komt te staan met de Schepper?
Andere posts:
Hoe ervaar jij dat God echt bij je is?
Het verhaal van de prediker
Stiekem zijn we allemaal pantheïst
Wat een mooi en treffend stukje heb je weer geschreven. Het roept verschillende herinneringen en ervaringen bij mij op. Allereerst de titel, dit was een vraag in de nabespreking bij de Alpha cursus, stel dat Hij hier nu binnen kwam, en heb ervaren dat dit elke keer weer heftige emoties opriep.
En dan de zin “Eigenlijk komt het erop neer dat je hier alleen bent met God” ook heel treffend. Heb dit zelf ook zo ervaren toen ik een aantal jaren geleden ernstig ziek was en een extreem zware operatie moest ondergaan, met een grote kans op overlijden tijdens of na de operatie, ook was er een grote kans op het ontstaan van een dwarslaesie. Keus was er eigenlijk niet omdat ik anders ook zou overlijden.
Dit had tot gevolg dat m’n hele leven op de kop werd gezet en dat van m’n gezin. Ik vond of had eigenlijk God al gevonden, en van Hem heb ik toen alle steun en kracht mogen ervaren, wat nadat de eerste schrik was verwerkt resulteerde in een volledig overgave van mijn probleem aan God, wat me een onwaarschijnlijke rust gaf. Die uitzonderlijke rust werd ook door mijn omgeving waargenomen, vrouw, kinderen, vrienden, doktoren en verplegend personeel. (de chirurg nam me een dag voor de operatie nog even apart en vroeg of ik me wel realiseerde hoe ernstig het was ) Ik ervoer in die tijd een volledige overgave van mijn probleem aan God. Ik voelde zelfs niet meer de noodzaak om hiervoor verder nog voor te bidden.
Heb toen dus ook sterk ervaren dat alles om me heen ineens er niet meer zo toe deed en alleen God overbleef………..
Ik ben echt onder de indruk van uw verhaal. Ik durf er bijna niet op te reageren, omdat het zo’n prachtig getuigenis is. “Wauw!” Het is echt bijzonder hoe u door de moeilijkheden en pijn heen toch hebt gezien dat God er voor u is. Bedankt voor het delen van uw verhaal..!